RTG pluća i šta se vidi na snimku?

rtgSnimanje pluća rendgenom spada u najstarije metode postavljanja dijagnoze plućnih bolesti, pri čemu se nalaz beleži na filmskoj foliji. U ovoj vrsti dijagnostike je primena X zraka našla svoje mesto u medicini.
Snimanje pluća rendgenom je orijentaciona dijagnostička metoda koja može pomoći doktoru, u značajnoj meri da postavi dijagnozu bolesti.
Metoda se zasniva na beleženju fotohemijskog efekta X zraka na srebrnu emulziju kojom je prekrivena filmska ploča. Kada X zraci prolaze kroz strukture različite gustine: srce, pluća, kožu, krvne sudove, limfne žlezde i plućno tkivo, delom bivaju zadržani u tkivima,delom upijeni, a jedan njihov deo koji padne na rendgen film se registruje kao senka različitog stepena intenziteta.
Indikacije za snimanje pluća rendgenom.
Svaki pregled lekara specijaliste pulmologa podrazumeva i snimanje pluća rendgenom. Jedna od najozbiljnijih indikacija za primenu ove dijagnostičke metode je iskašljavanje krvi. Snimanje pluća rentgenom se radi i prilikom preoperativne priprema pacijenta,zatim ukoliko postoji sumnja na postojanje neke ozbiljne plućne bolesti tipa sarkoidoze, pneumotoraksa, pucanja plućne maramice, tumora pluća, tuberkuloze, parazitarnih oboljenja ili kada se prate rezultati lečenja ovih bolesti i efekat primenjene terapije.
Kako lekar prepoznaje bolest na RTG snimku pluća?
TUBERKULOZA se vidi kao šupljine u plućima koje su nastale propadanjem tkiva uzrokovane ovom bolešću. Na RTG snimku se vide trakaste ili prstenaste tvorevine čiji zidovi mogu da budu tanji ili deblji u zavisnosti od stadijuma oboljenja. Takođe su na rengenskom snimku vidljivi i ožiljci nastali kao posledica preležane bolesti
UPALA PLUĆA- u srednjem donjem delu pluća su primetne bele senke.
OPSTRUKTIVNI BRONHITIS I ASTMA– na snimku se vide jasno izraženi disajni putevi nalik kišnim kapima koje se slivaju.
EMBOLIJA PLUĆA- je bolest kada se začepi jedna plućna arterija ili neka njena grana krvnim ugruškom koji najčešće dospeva iz donjih ekstremiteta ili karlice. Na RTG snimku se to vidi kao trakasta senka u donjem delu pluća.
EMFIZEM- je proširenje alveola i tada pluća imaju svetliju boju, primećuje se povećan razmak između rabara.
TUMORI PLUĆA– u plućnom tkivu se primećuju jasno ograničene senke, različitog oblika i dimenzija.
PNEUMOTORAKS– je pucanje plućne maramice i tada plućna šara nije vidljiva, a plućno tkivo je izduvano.
SARKOIDOZA– je bolest nepoznatog uzroka i nju karakteriše nakupljanje T-limfocita i fagocita u plućnom tkivu, na snimku se vide uvećane limfne žlezde nalik na leptirova krila.
VODA U PLUĆIMA- na različitim nivoima pluća se vide senke koje odgovaraju prisustvu tečnosti u grudnom košu.

Plućna tromboembolija

Plućna tromboembolijaPlućna tromboembolija je vaskularno oboljenje koje nastaje kao komplikacija venske tromboze (zapaljenje vena uzrokovano ugruškom krvi)) i otkidanja tromba (ugruška) koji nošen cirkulacijom dospeva u pluća. Od veličine i broja okludiranih (začepljenih) plućnih arterija, odnosno od masivnosti plućne embolije zavisi i klinička slika. Kod masivnih plućnih embolija (kada je začepljeno više od 50% cirkulacije) razvija se tipična klinička slika sa karakterističnim simptomima: otežano disanje, bol u grudima u vidu probadanja ili opresije, nadražajni kašalj sa hemoptizijama (iskašljavanjem krvi), lupanje srca, strah od bliske smrti i karakteristični znaci stanja šoka (pad krvnog pritiska, ubrzan i jedva opipljiv puls uz cijanozu – plavetnilo usnica i orošenost hladnim znojem).

Kod nemasivnih plućnih embolija klinička slika može biti znatno blaža, uz prisustvo samo ponekog od nabrojanih simptoma i znakova, a bolesnici su hemodinamski stabilni.
Ishodište tromba najčešće je iz tromboziranih dubokih vena donjih ekstremiteta natkolenice i potkolenice, površnih vena, vena male karlice, donje šuplje vene, šupljina desnog srca, a ređe i vena gornjih ekstremiteta.

Rizični faktori za razvoj venske tromboze i plućne embolije jesu: traume, prelomi, naročito velikih kostiju donjih ekstremiteta, ortopedske operacije (naročito kuka i kolena), velike abdominalne, ginekološke, grudne, operacije vena, kardiovaskularna oboljenja praćena kardijalnom dekompenzacijom i aritmijama, septična stanja, maligna oboljenja (naročito karcinom pankreasa, gastrointestinalnog trakta, dojke, prostate, bronha), autoimuna oboljenja, abortus, porođaj, dugotrajna imobilizacija, gojaznost, upotreba hormonskih kontraceptivnih sredstava. Kod nekih ljudi prisutna je trombofilija, odnosno sklonost ka trombozi uzrokovana urođenim deficitom nekog od prirodnih inhibitora koagulacije.